Lauriergracht (4)
vorige pagina
Volgende pagina
Afbeelding 37
Pagina 16
(foto hiernaast) Afbeelding 37
De sigarenzaak op de Elandsgracht van de ouders van een medeleerlinge van de MULO
De sigarenzaak op de Elandsgracht van de ouders van een medeleerlinge van de MULO
Afbeelding 38
(foto uiterst rechts) Afbeelding 38
Klassefoto van de Jacob van Lennep MULO in de Da Costatraat. Klasseleraar de heer Bouwens. U ziet mij rechts achter hem, Mijn schoolvriendinnetje geheel voor links op de foto
Klassefoto van de Jacob van Lennep MULO in de Da Costatraat. Klasseleraar de heer Bouwens. U ziet mij rechts achter hem, Mijn schoolvriendinnetje geheel voor links op de foto
Dan had het City theater aan het Kleine Gartmanplantsoen bij het Leidseplein zelfs een eigen orkest, het City theater orkest. Het Tuschinski theater aan de Reguliers-breestraat beschikte ook (en nog) over een indrukwekkend theaterorgel. Helaas niet meer in gebruik tijdens filmvoorstellingen. In zowel het City theater als het Tuschinski theater werd variété opgevoerd. In diezelfde Reguliersbreestraat was ook het Cineac theater gevestigd met doorlopende voorstelling. Veel journaalbeelden maar ook een hoofdfilm. Als het niet druk was kon je zo lang blijven zitten als je maar wilde. Films die wij (Tonny en ik) hebben bekeken zijn o.a. de Sissi films, Alleen op de wereld, Marcellino en andere.
Intussen was het schooljaar 1958-1959 ten einde en kwam aan het reizen naar West een einde. Ik deed met succes toelatingsexamen voor de M.U.L.O., waarbij de Jacob van Lennepschool in de Da Costastraat op redelijke loopafstand van ons woonhuis aan de Lauriergracht leek te liggen. In die tijd duurde zo’n toelatingsexamen een aantal dagen, waarbij werd gelet op aanleg van talen en rekenen. Onder andere proeflessen Frans en Engels. Ik veronderstel dat mijn moeder in die periode overdag niet werkte. Tussen de middag naar huis. Een stukje Kinkerstraat, hoofdbureau van Politie aan de Elandsgracht voorbij, oversteken van de Lijnbaansgracht, Elandsgracht over tot de Hazenstraat, Hazenstraat door en links af de Lauriergracht op. Ik denk een loopafstand van een kwartiertje. Tezamen met een medeleerlinge, een meisje dat op de Elandsgracht vlakbij de Hazenstraat woonde.
Intussen was het schooljaar 1958-1959 ten einde en kwam aan het reizen naar West een einde. Ik deed met succes toelatingsexamen voor de M.U.L.O., waarbij de Jacob van Lennepschool in de Da Costastraat op redelijke loopafstand van ons woonhuis aan de Lauriergracht leek te liggen. In die tijd duurde zo’n toelatingsexamen een aantal dagen, waarbij werd gelet op aanleg van talen en rekenen. Onder andere proeflessen Frans en Engels. Ik veronderstel dat mijn moeder in die periode overdag niet werkte. Tussen de middag naar huis. Een stukje Kinkerstraat, hoofdbureau van Politie aan de Elandsgracht voorbij, oversteken van de Lijnbaansgracht, Elandsgracht over tot de Hazenstraat, Hazenstraat door en links af de Lauriergracht op. Ik denk een loopafstand van een kwartiertje. Tezamen met een medeleerlinge, een meisje dat op de Elandsgracht vlakbij de Hazenstraat woonde.
dat Hennie aan de overkant van de Lauriergracht woonde, vlakbij de Prinsengracht. Eén van de voorvallen die bij mij boven komen was die keer dat die meiden opzettelijk of onopzettelijk bij één van die nonnen de kap afgerukt hadden.
Hierop volgde uiteraard een paar dagen schorsing. Een andere (not lady-like) hobby van die twee was om bij sneeuwval achter vrachtauto’s te gaan hangen. Buren waarschuwden mijn en haar ouders. Welke school en waar is mij niet meer bekend.Wij allen waren in de goede zin van het woord ‘straatkinderen’. Van alles werd georganiseerd voor kinderen. Ome Sammy op de Prinsengracht bij de Looiersgracht was daarbij een sleutelfiguur. Ik vermoed dat één en ander werd ondersteund door speeltuinvereniging ‘Ons Genoegen’ in de Elandsstraat. Zeker weet ik dat niet meer. Hij was degene die de Amerikaanse jo-jo kampioen naar Nederland haalde. Die gaf een voorstelling in het zalencomplex van Hotel Krasnapolsky op de Dam. Wij kregen daarvoor vrijkaarten. Ook organiseerde hij de trommelclub waarbij de trommels bestonden uit lege zuurblikken afkomstig van een zuurinleggerij in de Elandsstraat vlakbij de Prinsengracht. Wij kwamen vaak bij ome Sammy thuis. Vele jaren later is mij ten gehore gekomen dat hij voor pedofilie is veroordeeld. Ik kan u garanderen dat wij daar nooit iets van gemerkt hebben. De filmmiddagen in Felix Meritis op woensdagmiddag kwamen volgens mij ook uit zijn koker (Oef!, foutieve woordkeus).
Hierop volgde uiteraard een paar dagen schorsing. Een andere (not lady-like) hobby van die twee was om bij sneeuwval achter vrachtauto’s te gaan hangen. Buren waarschuwden mijn en haar ouders. Welke school en waar is mij niet meer bekend.Wij allen waren in de goede zin van het woord ‘straatkinderen’. Van alles werd georganiseerd voor kinderen. Ome Sammy op de Prinsengracht bij de Looiersgracht was daarbij een sleutelfiguur. Ik vermoed dat één en ander werd ondersteund door speeltuinvereniging ‘Ons Genoegen’ in de Elandsstraat. Zeker weet ik dat niet meer. Hij was degene die de Amerikaanse jo-jo kampioen naar Nederland haalde. Die gaf een voorstelling in het zalencomplex van Hotel Krasnapolsky op de Dam. Wij kregen daarvoor vrijkaarten. Ook organiseerde hij de trommelclub waarbij de trommels bestonden uit lege zuurblikken afkomstig van een zuurinleggerij in de Elandsstraat vlakbij de Prinsengracht. Wij kwamen vaak bij ome Sammy thuis. Vele jaren later is mij ten gehore gekomen dat hij voor pedofilie is veroordeeld. Ik kan u garanderen dat wij daar nooit iets van gemerkt hebben. De filmmiddagen in Felix Meritis op woensdagmiddag kwamen volgens mij ook uit zijn koker (Oef!, foutieve woordkeus).
Zo denk ik terug aan die zomer waarbij wij, Tonny, Agnes en ik mee mochten op zomervakantie naar Putten. Georganiseerd vanuit speeltuin-vereniging “Ons Genoegen” uit de Elandsstraat. Ook hier bleek na een aantal dagen dat de heimwee zijn tol vroeg. Ik werd verkast naar de begeleiders tent omdat ik ziek was geworden.
Ene ome Jan(?) ontfermde zich over mij. Hij woonde ook aan de Lauriergracht.Recht tegenover ons. Die typische lucht van canvas tenten, met name bij warmte staat mij heel scherp bij. Uiteraard was er een nachtwandeling in het programma ingelast. Dat roept nog prettige herinneringen bij mij op.
Daar hadden haar ouders een sigarenzaak (afbeelding 37). Ik denk dat dit gold voor de eerste twee jaar. Ik meen mij te herinneren dat zij na twee jaar van die school afging. In de klassefoto van 1961 (het 2e leerjaar) (afbeelding 38) is zij het meest linkse meisje vooraan. Wat zou ik die nog eens willen ontmoeten. De twee gebruikte klassefoto’s zijn pas sinds 2005 in mijn bezit. Na diverse contacten door bemiddeling van Schoolbank.nl ben ik op het spoor van Tjeerd Boersma gekomen, die mij de foto’s beschikbaar heeft gesteld. Als een lot uit de loterij, werkelijk!
Mijn zus Agnes beleefde intussen met haar vriendin Hennie (ik geloof tenminste dat zij zo heette) hectische tijden. Meerdere malen werden mijn ouders op school ontboden vanwege uitgehaald kattenkwaad. Die twee hadden elkaar gevonden. Ik geloof
Mijn zus Agnes beleefde intussen met haar vriendin Hennie (ik geloof tenminste dat zij zo heette) hectische tijden. Meerdere malen werden mijn ouders op school ontboden vanwege uitgehaald kattenkwaad. Die twee hadden elkaar gevonden. Ik geloof